Chcę być szczupła, ale mi się nie chce!

Kochana, a komu się chce? No, dobrze, ale co w takiej sytuacji zrobić? Nie dać się. Powiedzieć sobie – moje drugie imię to Samodyscyplina. I zrobić to.


Sposoby na szczupłość


Ten tekst będzie bardzo subiektywny, bo napisany przeze mnie – miłośniczkę czekolad i ciastek tortowych. Więc na pewno nie powiem – zrezygnuj ze słodyczy. Jak bardzo chcesz, to ogranicz. Ja tak zrobiłam. Kiedyś wchodziłam do sklepów kupować 20 deko ciastek. Po jakimś czasie ceny skoczyły, a ja – wtedy szlachetnie uboga studentka – zaczęłam kupować po 10 deko. Jakiś czas temu pomyślałam, że 5 deko też wystarczy. I – wystarcza! A ja w zamian za pozostałe 15 deko ciastek, kupuję sobie mandarynki albo inne owoce. Powiem jeszcze tak: żadnego odchudzania, a jedynie: sport, sport, sport. Ewentualnie zmiana nawyków żywieniowych.


Zero odchudzania!


Odchudzanie jest złe. Nikt nie powinien się „odchudzać” - bo co to właściwie znaczy? Najczęściej nieracjonalne diety, głodzenie się, maniakalne myśli o czekoladzie albo pierogach ze skwarkami i efekt jojo. Za to można zmienić swoje nawyki żywieniowe. Co zrobiłam kilka lat temu. Tknęło mnie, gdy w Sylwestra 2005 roku poszłam do sklepu kupić spodnie. Szukałam w numerach 36-38, a sprzedawczyni przyniosła mi 42. Niestety – miała dobre oko. Pomyślałam sobie, że skoro już teraz mi przybyło, to za 20-30 lat będę wyglądać, jak mama i babcia. Wiedziałam też, że żadne odchudzanie nie wchodzi w grę, bo tylko się umęczę, a gdy męczarnia się skończy, to i efekt zniknie. Więc ilość została ta sama, ale jakość była o niebo lepsza.


Rewolucja w lodówce


Usiadłam do rządowej strony na temat zdrowego żywienia, popatrzyłam na te wszystkie piramidki, poczytałam, ile to witamin i substancji odżywczych jest w brokułach, rybach i oliwce z oliwek i pomyślałam, że właśnie to chcę jeść. Warzywa, ryby, owoce. Przecież bardzo je lubię! Dlaczego mam się ograniczać do tostów, frytek i spaghetti, od czasu do czasu zagryzając to pizzą?  


Jak pomyślałam, tak i zrobiłam. Zaczęłam pochłaniać świeżą marchewkę (przypomniało mi się dzieciństwo, kiedy babcia mnie wciąż nią częstowała), zawijać pyszne kanapki-ruloniki w liście sałaty (zamiast chleba), na obiad jadać brokuły, cukinie (dużo żelaza), ryby, surówki z papryką, pomidorami, rzodkiewką, ogórkiem. Cieszyłam się, jak głupia każdego dnia, że w ten sposób mogę i dużo jeść (nieograniczone ilości sałaty, marchwi, jabłek czy ryb nie przyprawią o nadwagę i złe samopoczucie), i dbam o siebie. Bo, cóż, będąc na diecie tostowo-ciastkowej miałam anemię. Poza tym nie cierpiałam psychicznie, czując, że się „odchudzam”. Miałam frajdę, wiedząc, że się dobrze odżywiam. Głodna nie chodziłam, o nie!